Where lifestyle meets finance
Christel Nolle
Schulden | Inspiratie

In zes jaar 100.000 euro schuld aflossen - Christel deed het

Een gat in je hand, een verkeerde investering of gewoon domme pech: er kunnen veel redenen zijn waarom iemand in de schulden raakt. Wat doet dat met je en vooral, hoe kom je er weer uit? Vier vrouwen vertellen How 2 Spend It over hun (afgeloste) schulden. Vandaag: Christel Nolle (46) uit Groningen.

‘“Mevrouw Nolle, u kunt beter op zoek gaan naar een nieuwe bank”, zei mijn contactpersoon van de bank aan de telefoon. Het was 2006, mijn man en ik hadden naast ons succesvolle bedrijf in huid-, haarverzorgings- en afslankproducten een franchise afslanksalon opgezet. Ons waren gouden bergen beloofd, maar die bleven uit en de franchise bleek een wurgcontract. We wisten wel dat we er niet zo florissant voor stonden, maar we dachten dat we het nog wel konden redden. De bank dacht daar anders over. Onze privé en zakelijke rekeningen werden afgesloten, net als de creditcards, rekening courant en persoonlijke lening. Ineens zaten we met een schuld van €99.657,43.

Al onze gesprekken gingen over geld, over hoe we deze week rond zouden komen, over aanbiedingen en boodschappen.

Dat bracht een hoop stress met zich mee. Het is niet voor niks dat mensen beweren dat je IQ daalt als je in de schulden zit. Je krijgt tunnelvisie en bent alleen nog maar daarmee bezig. Dat gebeurde bij mij ook. Al onze gesprekken gingen over geld, over hoe we deze week rond zouden komen, over aanbiedingen en boodschappen. Dat is ook niet erg bevorderlijk voor je relatie.

Ik werd kringloop-consuminder-koningin. Ik haalde complete outfits uit de kringloopwinkel, volgde allerlei blogs over consuminderen en maakte er een sport van zo voordelig mogelijk boodschappen te doen. Wat ik vooral lastig vond, was dat we geen geld meer hadden voor leuke dingen. Maar dat maakt je ook creatief. We gingen bijvoorbeeld met korting voor maar 3 euro per persoon naar een pretpark. Of we hielden met onze dochter een filmavond thuis. Dan maakten we kaartjes en een grote kartonnen popcornbeker. Een zaak popcorn van 69 cent erin en we hadden onze eigen bioscoop.

Ok kon zeggen dat ik op een flat twee hoog achter was beland, maar ik kon ook zeggen dat ik in een vierkamerappartement aan het water woonde. Dat klinkt al heel anders hè?

Ook was ik een blog begonnen waar ik anoniem schreef over onze situatie en consuminderen. Maar ook over het belang van taal: ik kon zeggen dat ik op een flat twee hoog achter was beland, maar ik kon ook zeggen dat ik in een vierkamerappartement aan het water woonde. Dat klinkt al heel anders hè? Online vond ik gelijkgestemden en konden we elkaar motiveren. Daar heb ik heel veel aan gehad.

Mijn man vond gelukkig een baan en ook ik ging na een tijd weer parttime in loondienst. We begonnen met het aflossen van onze schuld. In 2008 kregen we te horen dat we onze  grootste schuldeiser ons het aanbod deed om onze schuld van 65.000 euro in één keer af te kopen voor 35.000 euro. Dat scheelde enorm veel, helemaal toen bleek dat we bij het incassobureau voor 27.000 euro klaar konden zijn, inclusief korting door onder andere het besparen van rente. Maar waar moesten wij op dat moment dat geld vandaan halen?

Op een bepaalde manier was onze schuld een cadeautje, een levensles. Maar wel een heel dure.

Ik had een klant uit de tijd dat we de salon hadden, met wie ik het daar over had. “Dat bedrag heb ik op mijn rekening staan,” zei ze, “dat mag je wel lenen.” Dat was echt heel bijzonder. We hebben toen met haar geld het incassobureau kunnen afbetalen. Onze lening bij haar en het aflosplan hadden we vastgelegd bij de Belastingdienst. In vier jaar hebben we haar terugbetaald. Dat was pittig, maar we hadden de schuld zelf veroorzaakt door ondoordacht te investeren en daarom wilden we het ook zelf oplossen. In 2012 waren we schuldenvrij.

Op een bepaalde manier was onze schuld een cadeautje, een levensles. Maar wel een heel dure. Ik heb geleerd dat - mochten we ooit weer in zo’n situatie komen - het wel goed komt. We hebben zo lang met zo weinig gedaan, we kunnen het aan. Dat geeft pas echt een rijk gevoel. Ik heb ook geleerd dat openheid van belang is. Er rust zo’n taboe op het hebben van schulden - hoewel dat nu gelukkig minder wordt door allerlei programma’s op tv. Wij schaamden ons in het begin en vertelden niemand dat het zo slecht ging. Toen we dat wel deden, kregen we ineens hulp van alle kanten.

Het belangrijkste als je in de schulden komt is zelfinzicht. Bekijk waar je schulden vandaan komen en loop er niet voor weg. Want pas als je accepteert dat je schulden hebt, kun je hulp gaan zoeken en accepteren.’


Christel blogt nog steeds op hetrijkewijf.blogspot.nl. Onder andere over hoe ze versneld haar hypotheek aflost om over 7 jaar volledig financieel onafhankelijk te zijn. Maar ook over andere onderwerpen.

Reageer